Blog powstał z potrzeby opisywania przemyśleń i przeżyć osobistych i publicznych.
[Stwierdzam po czasie, że tekst, który jest pod spodem, jest trochę głupi, a na pewno patetyczny, stąd od teraz nowy podtytuł bloga: "blog patetyczny"]
Chciałbym zmienić niektóre nawyki (na początek: swoje), zwłaszcza: zgubny nawyk tworzenia konfliktów wewnętrznych tam, gdzie nie są one niezbędne. Zamiast tego chciałbym sumować doświadczenia kulturowe, tworzyć syntezę, której spójność i siła powinny przywrócić podmiotowość i pozwolić przetrwać - Polsce, a przy okazji też mi samemu. Zgodnie z tą filozofią będzie tu więc mało "hejtu" - jeśli będzie nudno, to przepraszam.
Tytuł bloga jest oczywiście nawiązaniem do tytułu powieści mojego ulubionego pisarza. Oryginał brzmi "Egy polgár vallomásai", co zostało przetłumaczone jako "Wyznania patrycjusza", z pewną dozą chyba już naszej megalomanii, bo "polgár" to raczej po prostu "obywatel". Tylko i aż. Tytuł na bloga mi się podoba, pierwszy wyraz sugeruje jego pewną osobistość, a drugi: jego publiczność. Mam nadzieję, że jest jakiś potencjał także w tej syntezie. W każdym razie i tak nie potrafiłbym inaczej.
Tyle tytułem wstępu, wpisy konkretne już wkrótce, zapraszam!
P.S. Jestem teraz na Węgrzech i adres bloga też chyba automatycznie jest węgierski.
P.S. Jestem teraz na Węgrzech i adres bloga też chyba automatycznie jest węgierski.
raz .........raz.... tesssst.......
OdpowiedzUsuńawsome...mamo to dziala...
OdpowiedzUsuńawsome...mamo to dziala...
OdpowiedzUsuńo, rzeczywiście :)
OdpowiedzUsuńo, masz nawet zdjęcie. ja zupełnie nie ogarniam google plus itd., nie wiem jak to działa i na razie nie chce mi się tego rozkminiać, ale pewnie kiedyś będę musiał
OdpowiedzUsuń