niedziela, 29 marca 2015

W świecie mitów i fantazji - renesans polskiego romantyzmu politycznego

A, szkoda gadać...

Natomiast dzisiaj jest meczyk z Irlandią. Lubię oglądać piłkę nożną, bo prawie nic się tam nie dzieje i mózg może odpocząć. Nie trzeba nadążać za szybką akcją, jak w siatkówce, koszykówce albo piłce ręcznej. Można spokojnie sączyć piwo, wymieniając z kolegą lakoniczne uwagi na temat otaczającej nas rzeczywistości (na przykład na temat smaku piwa, stanu murawy czy sytuacji geopolitycznej w rejonie Zachodniego Pacyfiku).

Mam teraz coraz więcej pracy i okazji do wyjść 'na miasto' bardzo niewiele, ten weekend to był mój prawdopodobnie (i mam nadzieję) ostatni wolny weekend w tym roku i dlatego wykorzystałem go zacnie: poczynając od piątkowego piwa (polecam Komesa browaru Fortuna! producenta Miłosława) z kolegą w Centrum, przez wczorajsze kameralne spotkanie w siedzibie agencji, aż do dzisiejszego meczyku, na który może dołączyć jeszcze część rodziny, przemierzająca Kosmos akurat w okolicy Stolicy.

...

Straszny był ten mecz. Nie powiem nic więcej na ten temat, inni to zrobią lepiej.

...

Jeśli chodzi o narodowe marzenia polityczne, to jestem właśnie romantykiem, ale może jeszcze bardziej: realistą. Te dwie postawy należy łączyć w celu uzyskania zdolności do "kompleksowej obsługi imprez" na Świecie. Polska powinna prowadzić ekspansję (niekoniecznie terytorialną - ta bywa zbędna, a jeśli ma następować, to tylko wtedy, gdy cała sytuacja ekonomiczna i kulturowa na danym terenie jest opanowana) na Wschód, wykorzystując do tego różne środki i okoliczności.

...

Skończyłem pisać ofertę jednego spektaklu, dochodzi 4 w nocy, muszę pod koniec tego tygodnia przestawić się na czas dzienny, bo inaczej czeka mnie wkrótce katastrofa.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz