Tytuł bloga i jego wpisów zbyt epicki? Może byłby taki dwadzieścia lat temu, gdzieś w połowie lat 90', gdy myśleliśmy, że nastąpił koniec historii - ale teraz, w przededniu wielkiego przesilenia ideologicznego z geopolitycznymi przetasowaniami w tle jest całkiem na miejscu. Nie ma już jednego porządku Świata i jednej narracji, jest ich kilka i wszystkie one w najbliższych latach się rozpadną.
Pierwsza upadnie poprawność polityczna i tzw. demokracja liberalna, które właściwie już istnieją tylko formalnie, siłą inercji, podtrzymywane przez 1) część biurokracji i masy kapitału, niezwiązane z masami narodowymi, 2) przyzwyczajenia starych ludzi. Wtedy nagle okaże się, że dekonstrukcja kulturowa nie jest już w modzie, za to potrzebna jest konstrukcja, a może: 'rekonstrukcja', historycznych eposów. Istnieje błędne przekonanie o uniwersalności powiedzenia 'nie można wejść dwa razy do tej samej rzeki'. Ja uważam, że NIE DA SIĘ NIE WEJŚĆ dwa razy do tej samej rzeki, nad którą mieszka się od tysięcy lat [mówimy teraz o cywilizacji, narodach, kulturze, a nie o gołych babach - to byłby odrębny temat, który jednak formalnie nas nie interesuje].
Niezły odlot... Ale taka jest prawda, naśmiewam się na fejsie z turbo-Słowian tylko po to, by mieć alibi. W rzeczywistości hołduję tym wszystkim szalonym teoriom, wg których na przykład ludzkość przed tysiącami lat mówiła wspólnym językiem, podobnym do dzisiejszego polskiego, itd. . Traktuję je jednak jako pewien skrót myślowy, tzn. - jako sceptyk - nie przyjmuję zasadniczo ich 'naukowej' części, ale wyczuwam w nich coś takiego, czemu nie mogę zaprzeczyć. Wyczuwam to już chyba nie rozumem, ale jakimś zwierzęcym instynktem (stadnym), irracjonalnie. [Być może ten wpis jest dość hermetyczny i zrozumieją go tylko ludzie, którzy otarli się o rekonstrukcję historyczną i cały ten obóz obłędu (który ja oceniam pozytywnie, żeby było śmieszniej) z nią związany. Ale czy tego bloga w ogóle czyta ktoś, kto się z tym nigdy nie zetknął? Ha! Jesteśmy jak jakaś tajna sekta, która wie więcej, gnostyczny klan, propagujący zakazaną wiedzę w czasie orgiastycznych sesji ].
Straciłem wątek :). Jestem w podniosłym nastroju dziś, dzięki różnym, powiedzmy, kulinarnym kombinacjom [pigwówka + zapiekanka z ziemniaków, kiełbasy, papryki, cebuli, czosnku, jajek z sosami śmietanowo-chrzanowymi + ciemne piwo. Prawdą jest, że żołądek ma więcej neuronów niż mózg]. Zapodam więc może kilka podejrzanych linków. Na pierwszy ogień idzie Leonardo DiCaprio ze Stanisławem Szukalskim:
To jest odlot, połączenie kosmiczne, Świat jest mały. Co do pana Stanisława, wszystko jest na wikipedii: Stanisław Szukalski. Polecam przeczytać, bo to nietuzinkowa postać.
Wspominałem coś o gołych babach, więc skoro jesteśmy już przy słynnych polskich artystach-plastykach, to może kilka prac Stefana Żechowskiego:
To jest taki lajcik, pozostałe dzieła niech sobie chętni wygooglują ;)
Pierdolę Kurta Cobaina, dla mnie jedyną jak do tej pory poważną stratą w świecie pop-kultury był Piotr Ratajczyk aka Peter Steele, wokalista Type O Negative. Poza odejściem mojego ojca oczywiście, do którego zresztą Peter był dość podobny.
To Peter Steele, zdjęć Taty nie mam przy sobie, ale kiedyś wrzucę, a jeszcze kiedyś może i moje zdjęcie ktoś wrzuci, gdy dołączę już do drużyny stepowych jeźdźców z zaświatów. Sarmaci górą, jebać biedę. [Na luzie proszę to czytać.]
Na koniec kilka piosenek tego genialnego zespołu - nie słucham metalu, ale Type O Negative to mój ulubiony zespół w ogóle (obok Tangerine Dream, Alice in Chains i może ewentualnie Pink Floyd. Ciekawe, że to były też ulubione zespoły mojego ojca - no cóż, najwidoczniej od tego czasu nikt nie nagrał nic lepszego.).
Genialna melodyka i brzmienie, sugestywny wokal, do tego zabawna gra różnymi motywami. Na pierwszy ogień coś z gołymi babami, na rozgrzewkę:
Lekka perwersja, ale raz się żyje. Dwie dziewczyny to nie jest układ dla ludzi wyposażonych w empatię, bo zawsze jedną się trochę zaniedbuje i to musi boleć. To był chyba najbardziej porąbany kawałek tego zespołu, a teraz coś epickiego: bohaterowie, starożytne eposy i toposy, demony Agharty, personifikacje naszych najgłębszych pragnień i lęków, czyli wampiry, wilkołaki i inne takie:
Żartuję, jak napisał ktoś w komentarzu pod klipem: "You all know that this song is actually NOT about werewolves, right? It's about going down on a woman during her period."
Myślę, że Peter podchodził do gotyckiego klimatu z pewnym dystansem. Co nie znaczy, że go nie kochał:
Myślę, że Peter podchodził do gotyckiego klimatu z pewnym dystansem. Co nie znaczy, że go nie kochał:
Na koniec Peter gotowy na spotkanie z przeznaczeniem:
"Śmierć nie przybywa z zewnątrz, nie dzwoni, nie zapowiada się listem, nie telefonuje: śmierć jest w nas, całkowicie w nas. Któregoś dnia znajdujemy ją jak coś, co się znajduje w kieszeni zimowego płaszcza.", Sándor Márai, ten prawdziwy człowiek (właśnie z małej litery), który zawsze sprowadza mnie na ziemię.
Świadomość nieuchronnej śmierci pozwala gardzić takimi postawami, jak np. wstyd, strach czy cierpliwość. Polecam, ale bez przesady.
P.S. Przepraszam, że wycieram sobie gębę imionami zmarłych. Może nie dojrzałem jeszcze do tego, by wypowiadać się całkiem autonomicznie, a może po prostu robię to z tęsknoty.
P.S.2. Rozmawiamy [tzn. ja mówię sam do siebie] o jakichś 'kulturowych' tematach, a tak naprawdę cała ludzkość istnieje tylko i wyłącznie dzięki gołym babom. One są warunkiem koniecznym i wystarczającym przetrwania ludzkości. Kobiety rodzą, a my umieramy, co za dynamika! Dzięki niej życie jest ciekawe i piękne.
Stefan Ż. na ten temat:
Lubię artystów monotematycznych, tylko tacy są szczerzy.
P.S.3. Będzie jeszcze z 10 post-scriptum tutaj, bo noc jest młoda.
P.S.4. Śmiesznie będzie, jeśli Wisła spadnie z Ekstraklasy.
P.S.5. Pigwowa jest na pewno najlepsza spośród wszystkich słodkich Soplic, ale i tak trochę zbyt 'kleista'. Nie lubię natomiast czystej wódki, ale dobra jest jeszcze Smirnoff Black Espresso.
P.S.6. Widziałem różne rzeczy i wszystko mnie już trochę nudzi. Prawie wszystko. Podziwiam ludzi, którzy widzieli więcej ode mnie - a jest ich wielu - i wciąż są ciekawi Świata. Ok, ja też jestem, ale nie mogę się już do tego przyznawać.
P.S.7. Staram się nie cieszyć zbyt często z cudzego cierpienia, ale dla lewaków robię czasem wyjątek i dzisiaj będę z satysfakcją obserwował na facebook'u ich ból dupy z okazji dominującego w sieci tematu Żołnierzy Wyklętych.
P.S.8. Ok, Type O Negative ma w sumie z 7, może 9 fajnych piosenek [nieparzyste liczby takie mroczne]{dziwne nawiasy też spoko, co nie?}, wiem. Co z tego, to moja sprawa, jaki zespół uważam za swój ulubiony. Nawet, gdyby mieli jeden dobry kawałek, to byliby wciąż lepsi od zespołu Metallica (nie wiem jak to powinno brzmieć w dopełniaczu, "od Metallicy"?).
P.S.9. Jest kilkanaście stanów, które lubię, kilka z nich to:
- gdy wszyscy na Świecie śpią, a ja nie [wiem, że to brzmi jak jakieś fantazje dzieci z podstawówki, trudno...] i gdy mogę wtedy słuchać ulubionej muzyki,
- gdy o świcie wyruszam w daleką trasę, uporządkować jakiś chaos i wszystko jest w moich rękach. czasem się wtedy zastanawiam, co by było, gdybym się zabił po drodze. taki totalny fail imprezy bez organizatora i zarazem konferansjera, głównego wykonawcy itd. podnosi mi się wtedy ciśnienie, ale jednocześnie jakoś poprawia mi się humor jeszcze bardziej,
- lekka dekonstrukcja kulturowa jednak czasem i to uczucie przyjemnej nicości, gdy wyobrażam sobie, że nie ma języków, narodów, państw, że jest jakiś globalny kombinat zunifikowanej i zautomatyzowanej ludzkości, który wysyła ludzi na podbój kosmosu [np. na statkach typu USS Enterprise], a ja w końcu nie jestem już za nikogo odpowiedzialny.
pedalskie statki kosmiczne przyszłością Ziemian?
Nie jestem przywiązany do żadnych moich poglądów i chętnie dam się przekonać do ich zmiany. Co prawda nie pamiętam, żeby kiedyś komuś udało się przekonać mnie do zmiany jakichkolwiek moich poglądów, ale to świadczy o słabości w argumentacji moich dyskutantów, a nie o moim nadmiernym dogmatyzmie. Spotkałem natomiast ludzi, którzy deklarują niezmienność przekonań, a w rzeczywistości nawet nie kumają, o czym mówią, a potem zmieniają zdanie, gdy jakichś ich żałosny guru zmieni nawijkę. Ale nieważne.
Puszczę Wam teraz fajny kawałek, który bardzo lubiłem kilka lat temu i który teraz niespodziewanie mi się napatoczył na youtube:
Też tak macie, że facjata Sean'a Paul'a nie pasuje Wam do jego głosu? Mi za cholerę jedno z drugim się nie łączy. A to jest mój ulubiony kawałek tego ziomka:
Śmieszny klimat, ale grubo przy tym kiedyś bywało, będzie tak znowu może dopiero w piekle. Do tego droga jednak raczej daleka i tymczasem trzeba wrócić do prozy życia. Dziękuję, dobranoc.
