Węgierskie wesele, cz.1

Właściwie nie wiem jak wygląda, bo byłem na bardzo nietypowym. Państwo Młodzi [z wielkich liter, przyzwyczajenie z ofert weselnych] kochają XIX wiek, węgierską i europejską kulturę tego okresu, stąd wiele akcentów w tym stylu, zamiast niektórych bardziej typowych, tradycyjnych, wiejsko-współczesnych węgierskich klimatów.

Po kolei: ślub był akurat cywilny, więc religijnej ceremonii opisać nie mogę. W trakcie ceremonii została zagrana i zaśpiewana piosenka ze słowami „Sunrise, sunset...” w refrenie, ale cała po węgiersku. Słyszałem to już gdzieś, tylko po angielsku, czy to nie jest numer z jakiegoś musicalu? Tak mi coś zaświtało w głowie - oczywiście, że tak, ale prawdopodobnie przetłumaczono piosenkę z musicalu na węgierski, Węgrzy w ogóle chętnie 'hungaryzują' różne światowe przeboje, w dobrym stylu przeważnie. Nieważne jednak. Po ślubie są takie mini-życzenia w budynku (życzenia z wręczaniem prezentów będą już na weselu), potem oficjalne zdjęcie młodej pary, a wtedy goście czekają już na zewnątrz, przed budynkiem, zabawiani przez wodzireja w tradycyjnym stroju. Wodzirej m.in. częstuje chętnych winem z bukłaka. Prawie nikt nie chciał, może nie wypada, ale ja nie mogłem odmówić, bo w ogóle postanowiłem na tej imprezie spróbować wszystkiego. Po zdjęciach młodzi wychodzą z budynku i pani rzuca za siebie bukiet kwiatów, łapią panienki. R. nie złapała, ale i tak już wiadomo, że się pobierzemy, więc niech się inna trochę pocieszy.

Wesele było w Fekete Sas Rendezvényház w mieście Hódmezővásárhely*. Podobno przez pewien czas w XIX i na początku XX wieku była to największa sala balowa na Węgrzech, jeśli dobrze zrozumiałem kolegę, który mi o tym mówił. Miejsce jest piękne. Szkoda, że nie ma takiej sali w Polsce (chyba, że coś przegapiłem), można by urządzać na niej kosmiczne bale. Wrócimy tam jeszcze kiedyś w jakiejś formie.

Na początku były życzenia i wręczanie prezentów. Właśnie: prezentów. Nie: kopert. Żadnych kopert, same prezenty, dramat. [To mnie przeraża, bo już wiem, że nie stać mnie na moje wesele.] Później długie oczekiwanie na kolację: od wejścia wszystkich na salę, do początku kolacji mija łącznie około półtorej godziny (u nas jak wiadomo odbywa się to z marszu), z czego może 30 minut zajmują życzenia i prezenty. W tym czasie przygrywa zespół, a gości zabawia wodzirej. Zamiast wołać "gorzko! gorzko!", Węgrzy stukają łyżkami w talerze. Nie ma tego stukania zbyt wiele na weselu, może dwa-trzy razy, ale to raczej o niczym nie świadczy.

Jeszcze przed kolacją zespół Pavane zatańczył jeden taniec narodowy. Państwo młodzi wzięli udział w tym pokazie, tak jak w każdym następnym pokazie Pavane tego wieczoru. Taniec o łagodnym charakterze (nie pamiętam nazwy, mógłbym zapytać R., ale to nie jest na razie blog o tańcu - jak zacznę sypać nazwami, to ludzie zaczną oczekiwać, że zawsze będą tu 'naukowe' wpisy):

Po kolacji był czardasz, muzykę wszyscy znamy:

Program imprezy wyglądał mniej więcej tak:

Mieliśmy dobry flow w kujawiaku, było dużo love. Był aplauz, były gratulacje. Żałuję tylko, że gdy wodzirej zapowiadał nasz występ i zacinał się w polskiej wersji powiedzenia, nie krzyknąłem za niego "Lengyel, magyar két jó barát, együtt harcol, s issza borát", ale zjadała mnie wtedy trema. Jestem lekkim paranoikiem i wyobrażałem sobie w tamtej chwili, że nikt nie ma ochoty w tym momencie dziejowym i po różnych niedawnych smutnych politycznych incydentach z udziałem naszej pani premier oglądać pokazu polskiego tańca. Prawdopodobnie trochę na wyrost. Jednak pewne rzeczy trudno spieprzyć.

Muszę chwilowo przerwać transmisję, druga część wpisu później.

*"hód" to "bóbr", "mező" to "pole", "vásár" to "targ", a "hely" to "miejsce" - miejscowy targ na bobrowym polu?