Kapitał nie ma narodowości / kapitał ma narodowość - rozważania teoretyczne na ten temat bywają trochę głupie. To kapitał stwarza państwa. Powstanie państwa polskiego
przecież nie wyglądało tak, że jakiś Mieszko sobie wymyślił, że teraz
założy państwo, żeby zrobić większe wrażenie na swoich żonach. Do
Mieszka przyszli koledzy, którzy mieli też po kilka krów i kilka koni i
powiedzieli mu: "Ej, Mieszko, mamy trochę tego inwentarza już, a kończą
nam się łąki pod wypas, może zbierzmy ekipę i przekonajmy paru naszych
sąsiadów, że powinni nam udostępnić trochę ich ziemi pod nasze
interesy.". Mieszko nie miał wyjścia, padło na niego. "Mówi się
trudno.", zaklął w duchu, po czym rzekł do swoich rudych niewiast i do swoich ciemnookich szatynek: "Muszę
się wziąć za interesy z kolegami i będę potrzebował do tego solidnej
medialnej propagandy, więc być może w konsekwencji będę musiał się z wami pożegnać i
ożenić się na stałe z jakąś jedną nudną blondynką. Przepraszam."
Wspomnienie o Mieszku w utworze słowno-muzycznym:
Wspomnienie o Mieszku w utworze słowno-muzycznym:
P.S. Kolory włosów dobrałem do opowieści przypadkowo. Równie dobrze to z blondynkami mógłby najpierw młody Mieszko szaleć pod futrami, a uosobieniem państwowotwórczej nudy mogłaby być jakaś brunetka.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz