Węgierskie wesele, cz.2

[I'm keeping my fingers crossed for google translate.]

Wstałem dzisiaj przed 8:00, więc szybko dokończę relację.

Jak jedzono? Jak zwykle na Węgrzech: bardzo dobrze. Na początku był rosół z dużą ilością kawałków mięsa. Później drugie danie, na misach podane różne rodzaje mięsa, przysmażane ziemniaki, cukinia, ryż. Obok mis: wazy z pörkölt, czyli tym, co my nazywamy gulaszem (natomiast gulyás to u nas zupa gulaszowa), do tego oczywiście ziemniaczki gotowane (takie zgrabne, że wypadałoby je nazwać burgonya, a takie domowe to krumpli - znaczenie to samo, różnica w stylu podobna do naszego "kartofle"/"ziemniaki"). Jeszcze jakieś tam surówki. Wszystko przepyszne. Nad mięsem nie będę się rozwodził, bo w ogóle nie jestem specjalistą od kuchni. Są dla mnie dwa rodzaje mięs: bardzo dobre i zajebiste. Tutaj były te drugie.

Później różne ciepłe i zimne potrawy były dostępne w bufecie, na szwedzkim stole. Nie podawano więcej ciepłych potraw do stołu, co był mądre i zdrowe. Ja bym tylko wrzucił do menu jakąś treściwą zupę koło 1:00 w nocy, tego może u nich brakuje.

Jak pito? Z umiarem. Wynika to wprost z innej techniki dystrybucji alkoholu. Butelki (żadne) nie stoją na stołach, goście obsługiwani są przez kelnerów, można też podejść do baru. Spytałem R., czy tak jest na każdym węgierskim weselu i odpowiedziała twierdząco. Nie wiem, czy mogę w kwestii alkoholu zaufać kompetencjom osoby, która przez cały wieczór wypiła jedną szklaneczkę Baileys'a, ale nie mam wyjścia. Teoretycznie można by wołać kelnerów co trzy minuty, ale po co. Dla mnie to jest duży plus, że pije się wtedy, gdy ma się na to ochotę, a nie wtedy, gdy chcą sąsiedzi przy stole, czyli właściwie bez przerwy. [Widzę przerażenie na twarzach kolegów teraz! Zaraz się tu wszyscy obrażą. Spokojnie, aż takiej rewolucji nie będzie. Chociaż...] Pije się rozmaicie: kobiety głównie likiery i wino, mężczyźni głównie pálinkę, wino, piwo. Ja na przykład wypiłem dwa duże kieliszki wina i trzy kieliszki pálinki. Miejscowi pili podobnie lub więcej. (Miałem później ochotę na piwo, ale musieliśmy dość wcześnie wyjść z imprezy (przed 2:00) ze względu na transport i dopiero w domu utrwaliłem wieczór cytrynowym radlerem.) Pálinka na weselu musi być prawdziwa (smaczna i znacznie >40%), nie ze sklepu (niedobra i <40%). Wino tutaj miażdży...

Jak się bawiono? Chcielibyśmy mieć w Polsce taki taniec, jak czardasz (csárdás). Niestety nie mamy i potrzebę korzennych rytmów zaspokajamy pseudo-bałkańskimi umcy-umcy, które tanecznie sprowadzają się do tego, że laski tańczą kankana, a kolesie idą w pogo. Czardasz to połowa węgierskiego wesela i nie może być monotonnie, bo jego - bardzo prosta w gruncie rzeczy - rytmika pozwala na robienie wielu rzeczy. Tańczy się głównie w parach i tutaj możliwych kroków i figur jest już nieskończenie wiele, ale też robi się popisowe solówki, mężczyźni tańczą razem, tworzy się też wszelkie możliwe kółeczka i pociągi. Czardasz jest genialny, na imprezie jest taką lepszą wersją "dwa na jeden", każdy umie podstawowe kroki, a kto chce, ten popisuje się bardziej, jak w każdym tańcu.

Patrząc z perspektywy "weselnej", mamy trochę pecha, że do kanonu polskich tańców weszły trudne kawałki. Sto lat temu prawdopodobnie wszyscy umieli się bawić przy obłędnym oberku, ale jego rytm chyba za bardzo kłócił się ze światowym mainstreamem, który jest ewidentnie na dwa, na cztery, a nie na trzy. Ostatecznie ta trójka z oberka, mazura, kujawiaka, poloneza musiała zostać wyparta z naszych głów. Byliśmy zbyt szczególni, żeby przetrwać. Czardasz, co do metrum, nie gryzie się z całą resztą muzyki, granej na wszystkich imprezach w kosmosie, dlatego może miał łatwiej. W jeszcze większym stopniu może pomogło mu zachowanie ciągłości kultury i tradycji, które w Polsce nie miało niestety miejsca (przy okazji: występując w narodowym stroju na różnych imprezach w kraju, mam zawsze wrażenie, jakby ludzie odbierali mnie jak jakiegoś kosmitę, zamiast jak żywe uosobienie ich wspólnej tożsamości).

Skład orkiestry to bas, perkusja, klawisze, wokal i skrzypce. Zespół, który grał na tym weselu, był bardzo dobry. Był chwilami nawet zbyt dobry, ale taka była konwencja tej uroczystości.

Wodzirej zabawiał ludzi żartami, których ja oczywiście nie mogłem jeszcze zrozumieć. Gier i zabaw było niewiele, właściwie nie było oczepin, ale zwykle podobno są w jakiejś postaci, bo R., będąc na weselu w Polsce, znała większość zabaw, które tam były. Wodzirej grał też na dudach (u nas ten instrument to "koza", "kozioł", "dudy", na Węgrzech to "kecskeduda", czyli "kozie dudy") i chodził na szczudłach (za to moi znajomi wodzirejowie walczą na szable i kręcą ogniem, więc nie mamy się czego wstydzić).

Ogólnie było pięknie i bardzo ciekawie i mam nadzieję, że jeszcze kiedyś będę miał okazję pojawić się na jakimś węgierskim weselu.

...

Nie wiedziałem, że można tyle napisać o weselu...

P.S. Jeśli ktoś szuka atrakcji weselnych, to polecam Amatum (a tu wizytówka na portalu atrakcji ślubnych).

P.S.2. Sprzedam Opla.

Znacie ten kawał, dość prymitywny, ale i tak lepszy, niż większość kawałów o Żydach:

"Żydowi zmarła żona. Poszedł do biura ogłoszeń aby zamieścić nekrolog w gazecie. Pyta ile kosztuje ogłoszenie, dostaje odpowiedz:
- do pięciu wyrazów jest za darmo, powyżej pięciu trzeba płacić.
Pani pyta jaki ma być tekst.
Żyd odpowiada:
- zmarła Izylda Goldman
Pani mówi:
- ma pan jeszcze dwa wyrazy
Żyd myśli ciężko i po chwili dodaje:
- sprzedam Opla."

P.S.3. Biedni Węgrzy, którzy usiłują tłumaczyć i czytać mojego bloga, na pewno wszystko zrozumieją na opak i sto razy się obrażą. Ale to nie moja wina, to te głupie programy tłumaczące. Mam nadzieję, że google translate działa lepiej niż bing translate z facebook'a, który kiedyś moje zdanie po polsku na jakiś ogólny, normalny temat (pewnie o polityce) przetłumaczył na język węgierski tak, że wyszło (po węgiersku): "chuj, pies i mój kot". Dokładnie tak napisał, cytuję słowo w słowo, a w moim polskim zdaniu nie było wzmianki ani o kocie, ani o psie, żaden chuj też tam nie występował.

P.S.4. Mój blog ma trochę patetyczny tytuł. Może dam mu podtytuł: "blog patetyczny".

P.S.5. Zamieszczam ładną wersję znanej piosenki, przesłaną mi przez Kolegę: