Każdy chce być spoko

W pierwszym akapicie poprzedniego wpisu powinny być ze dwa uśmieszki " ;) ", albo co najmniej " :) ", ale postanowiłem w ogóle nie używać emotikon, żeby było bardziej srogo.

Blog ma może trochę dziwny tytuł, ale za to podtytuł raczej trafny. Nigdy nie czytałem regularnie blogów, a przez ostatnie kilka lat nie czytałem blogów właściwie w ogóle, dzisiaj za to wybrałem się na mały rekonesans po sieci. Blogi, na które natrafiłem w bardzo różnych 'blogosferach', są zasadniczo albo użytkowe (są o tym, jak zmienić pieluchy dziecku, jakie buty albo jaką pralkę kupić, są nawet blogi o tym, jak pisać bloga), albo są publicystyką polityczną. Na tym tle mój blog wydał mi się właśnie "nieużytkowy". Nie mam na razie pomysłu na sprzedawanie jakiejkolwiek przydatnej wiedzy, piszę chyba tylko po to, żeby ktoś mi powiedział, że jestem fajny.

Właśnie konformizm jest potężnym motorem działań ludzi, z wyjątkiem może paru procent jednostek bardzo wybitnych [ale trudno powiedzieć, czy należy im zazdrościć, czy nie - chyba każdy przypadek należałoby rozpatrywać indywidualnie, ja np. nie chciałbym zazdrościć jakiemuś geniuszowi, który zupełnie nie ma pieniędzy i pomysłu na życie (ale za to istnienie takiej osoby dodawałoby mi otuchy)]. W tym kontekście polecam bardzo ciekawy artykuł o świeżych odkryciach naukowców, którzy zbadali mechanikę ludzkiego mózgu właśnie w kontekście zachowań konformistycznych. Nowa Konfederacja to w ogóle wartościowe pismo.

Każdy chce być spoko. Gdy zdałem sobie z tego sprawę, zrezygnowałem z wiary w klasyczny liberalny sposób pojmowania społeczeństwa, jako zbioru wolnych jednostek. Miło było sobie przez lata wyobrażać, że jest się tak mądrym, że aż wolnym, ale to przecież nieprawda. (Chyba) nikt z nas nie ma nad sobą samym takiej kontroli, która uprawniałaby go do nazwania siebie absolutnie wolnym człowiekiem. (Ale w jakąś tam umiarkowaną wolną wolę wierzę i w związku z tym moralności nie neguję.) W ogóle z wiekiem nabieram nieufności wobec różnych pojęć i doktryn, wiele rzeczy wydaje mi się być produktami lub narzędziami wygrywania gier politycznych lub opakowaniem dla ruchu mas kapitału na świecie. Jednocześnie z czasem staję się coraz bardziej obojętny i nie mam potrzeby demaskowania czegokolwiek, a już tym bardziej nie mam zapału do nazywania czegoś inaczej.

Teraz będzie przerwa od wpisów, a w następnym wpisie będzie mało tekstu, dużo obrazków, może nawet jakieś gołe baby. Podziwiam, jeśli ktokolwiek doczytał do tego miejsca :) - właśnie z tej okazji święto, uśmieszek.