Dziennik 2/08/2016 - Rzeszów

Ten moment w życiu miasta, gdy jest na fali wznoszącej, rozwija się w nim przemysł i handel, buduje się kapitał i tworzy się klasa ludzi, która ma już potrzebę zewnętrznego zaznaczenia swojej rangi. Tak mogły wyglądać miasta w Niderlandach w XVI/XVII wieku i taki nastrój panuje dzisiaj w Rzeszowie. Pojechaliśmy tam na małą wycieczkę z kolegą A. i to, co zastaliśmy na miejscu, przerosło nasze oczekiwania. Rynek wieczorem wygląda pięknie, kwitnie na nim życie towarzyskie. Obeszliśmy cały plac trzy razy dookoła i nie znaleźliśmy wolnego stolika na zewnątrz w żadnej z kilkudziesięciu knajp, więc poszliśmy głębiej, w uliczki. Przed jakimś klubem zapytaliśmy kolesia (tzn. A. zapytał, on nie ma żadnych barier w kontakcie z nieznanymi ludźmi i zawsze jest pierwszy do każdej rozmowy, a zwłaszcza uwielbia prowokacje, ale to już inny temat...), gdzie jest jakaś fajna impreza dzisiaj, koleś skierował nas do jednego miejsca nad Wisłokiem.

Tadeusz Nalepa śpiewał kiedyś:

Rzeka niesie ryby, 

Memu miastu niesie je. 

Niesie strute ryby, 

Memu miastu niesie je.

Rzeka to już cmentarz,

Moje miasto jeszcze nie.

W sumie pozytywnie, ale w odcieniach socjalistycznej szarości, a dzisiaj wygląda to tak:

Impreza na bogato. Fajne miejsce, Przystań na Lato. Mówię A., że jak mieliśmy 20 lat, to nasze rówieśniczki były chyba generalnie brzydsze, niż dzisiejsze młode dziewczyny [patrz: moja narzeczona]. A. znajduje jednak jak zwykle szybko racjonalne wytłumaczenie: nie robiły takiego makijażu i nie umiały się ubrać. Rzeczywiście, jeśli chodzi o make up, to niektóre dzisiaj nawet przeginają, ale chyba osiągają swój cel. W każdym razie my byliśmy jak zwykle grzeczni - zwłaszcza od momentu, gdy zapytana o coś jedna dziewczyna, odpowiedziała mi per "pan". Jednak "efekt wiecznego 24-latka po ogoleniu się" przestał już działać. Fajna muza była, dwie sale i ta przestrzeń na zewnątrz przyjemna przede wszystkim. Nie byłem w klubie chyba rok i w ogóle w ciągu ostatnich trzech lat byłem na imprezach w klubach może łącznie z dziesięć razy. Ta tendencja spadkowa raczej się już nie odwróci, ale raz na jakiś czas można gdzieś wyskoczyć.

I co jeszcze powiem... Szkoda, że połączenie drogowe i kolejowe z Warszawą jest takie słabe, gdyby to zostało załatwione (przynajmniej gdy A1 zostanie skończone, to do węzła w Strykowie będzie można dojechać autostradami, chociaż trochę naokoło) plus projekt Via Carpatia na Południe, to Rzeszów w ogóle by rządził. Ale i tak jest chyba nieźle.

Zawsze miałem wyidealizowany obraz tego miasta, w końcu spędziłem tam pierwsze dwa, najbardziej beztroskie lata mojego życia. Później były regularne wyprawy z Tatą po towar do sklepu, świat rzeszowskich hurtowni i magazynów, budowane w mozole finansowe zaplecze tego wszystkiego, czym Rzeszów dzisiaj błyszczy. Przy okazji tych wyjazdów, odwiedzaliśmy zawsze jeden magiczny sklep modelarski. Zresztą, wszystkie sklepy modelarskie są trochę nierzeczywiste, czas się w nich zatrzymuje i ten moment zawieszenia przenosi się z modeli na przebywających w sklepie ludzi.

Nawiązując do tych wspólnych wypraw do rzeszowskich hurtowni:

Do usłyszenia!

P.S. Przypomniało mi się kilka odjechanych historii, związanych z późniejszymi jeszcze wizytami w Rzeszowie, ale to już może innym razem.