Szybki wpis ogólny

Mam ten komfort, że nie mam dużego problemu z przyznawaniem się do swoich błędów (zwłaszcza, gdy ich nie popełniam). Niedawno, po raz kolejny (i już ostatni), przyznałem się przed sobą do błędu z Korwinem - dobrze, że jeszcze przed wyborami, bo nie tylko trochę zmarnowałbym głos, ale jeszcze zarzucałbym sobie teraz, że zacząłem popierać Kukiza z konformizmu, gdy zobaczyłem, jaki odniósł sukces. A tak to: nikt się nie może przyczepić. Nawet pisałem tu dawno temu (z 10 dni przed wyborami), dlaczego Kukiz jest spoko, a Korwin nie, więc jestem całkowicie kryty. Jakby co, zawsze to wiedziałem. Jestem gotowy na nowy konformizm, a Wy? Żartuję, chciałem tylko przez chwilę trochę pomanipulować przy różnych intuicyjnych tematach. Intuicja to w ogóle podstawa, przynajmniej u mnie, ale też - zbieg okoliczności - u takiego np. Kukiza. Przypadek? Tak sądzę, ale jaki przyjemny.

Współczuję tym wszystkim ludziom, którzy popierali PO, a teraz chcą się z tego jakoś wycofać, ale nie wiedzą jak, bo przecież wciąż na przykład nie wypada im głosować na PiS [bo co powiedzą... no właśnie: bo kto i co powie? przecież to już koniec tamtego świata]. Na szczęście jest Kukiz, ale na nieszczęście: w drugiej turze oprócz Komora z PO jest tylko Duda z PiS. Widzę na facebook'u codziennie, jak się ci ludzie teraz potwornie męczą... Moi drodzy, spokojnie, nikt się z Was nie będzie śmiał. Ja wspaniałomyślnie obiecuję, że nie będę się śmiał z nikogo, kto przez ostatnie sto lat śmiał się ze mnie, a teraz musi przyznawać mi rację. Jestem tą sytuacją trochę sam zażenowany i po prostu nie wydaje mi się to bardzo śmieszne.

Zawsze możecie oczywiście dopisać na kartce jakiegoś króla z serialu dla dzieci albo inną postać z bajki i zaimponować tym sobie wzajemnie, tworząc swoistą grupę wsparcia. Z tego też się nie będę śmiał, bo sam niedługo m.in. założę rodzinę i wiem, jakie to trudne: być dorosłym człowiekiem.