Sierpień 2017 - Wyprawa na Pomorze

Jakiś lifting bloga jest potrzebny. Umówmy się tak, że jeśli komuś przeszkadzają przekleństwa, to teraz wychodzi. Chciałbym móc być znowu wesołym prostakiem...

Morze:

Byłem na Pomorzu. Wszyscy zawsze szukają miejsc, w których jest mało ludzi i można tam odpocząć... To szukanie jednak kosztuje ich sporo wysiłku, którego ja wolałem uniknąć. Dlatego pojechałem tam, gdzie wiadomo, że coś jest. Jakaś droga, jakieś budynki... Poza tym, odpocząć chciałem tylko od mojej firmy, nie od życia. Lubię miasta tak w ogóle, a Gdańsk jest bardzo ładny. Aczkolwiek bywa kłopotliwy, na przykład w 1577 nie mógł go zdobyć Batory, chociaż wcześniej spuścił tak tęgi wpierdol gdańszczanom i ich kolegom pod Lubiszewem, że wydawało się, że nic go już nie powstrzyma - ale jego chłopaki wzięli za małe armatki na oblężenie. Postanowiłem nie powtórzyć ich błędów - i w ogóle, jako książę (cygański, ale jednak) nie powtarzać w życiu błędów innych władców - i przygotowałem się odpowiednio. Tak po moim wyjeździe z Gdańska wygląda hotel, w którym mieszkałem przez parę dni:

Tu i tak już go trochę poskładali, rano był całkiem rozdupcony, jakby powiedzieli krakowiacy i górale.

Do Gdańska można jechać kilkoma drogami, wszystkie są spoko, tak przypuszczam. Ja akurat pojechałem autostradą, po drodze jeszcze wpadając w jedno miejsce po posiłki - każde oblężenie to poważne przedsięwzięcie i raczej nie da się go załatwić szybką solówką, lepiej zbudować silną drużynę. W Gdańsku jest wiele miejsc, które warto zobaczyć, ale mi się nie chciało oglądać ich wszystkich, bo miałem wygodny pokój w hotelu:

Tak mieszkają porządni, biali ludzie. Byli tam też turyści z zachodnich krajów i jacyś chyba początkujący polscy celebryci - dobrze ubrani i ze spiętymi dupami. Często słyszałem holenderski, mój ulubiony język, posłuchajcie zresztą (obejrzeć też można, ale ja już się naoglądałem). Holenderscy turyści byli ubrani jak holenderscy turyści, a początkujący polscy celebryci - jak początkujący polscy celebryci. Ja natomiast byłem ubrany tak:

A więc zdecydowanie i ponownie poszedłem w styl Jacka Parowa...

(Dla laików: to ten po prawej. Po lewej: przykładowy początkujący polski celebryta.) Liczą się upór i konsekwencja, a także dobry bit i dobre teksty. Jeśli masz to wszystko, to zawsze sobie poradzisz, jak widać na załączonym obrazku:

Nawet z gołą babą i nawet jeśli założysz długie skarpetki do żonobijki.

Wracając do tematu: jedną z wielu zalet tego hotelu było to, że znajdował się on w samym centrum starówki i miałem dzięki temu przyjemne wrażenie, że jakbym chciał, to mógłbym wszędzie pójść, a nie poszedłem prawie nigdzie tylko dlatego, że mi się właśnie nie chciało. Drugą jego zaletą jest to, że przez szybę łazienki widać gołe baby. Poza tym było trochę drogo, ale zaoszczędziłem na śniadaniach - ja i tak rano nie jestem głodny, a kobiety są przecież zawsze na diecie.

A teraz będę się streszczał, bo post może jeszcze nie jest bardzo długi, ale już czuję, że będę miał po nim przejebane... W Gdańsku widziałem jeszcze coś takiego:

Był też Cejrowski, z kwaśnym uśmiechem sprzedający swoje książki innym polskim faszystom, takim jak ja - ale nie kupiłem, bo nie chciało mi się stać w kolejce. Poza tym miałem w bagażniku książkę Rafała Gana-Ganowicza, której nie miałem czasu dotąd nawet otworzyć. Oprócz tego było tam tysiąc innych straganów, w ramach Jarmarku Dominikańskiego. Jeden koleś robił niezły solowy streetowy pokaz fireshow. Bardzo fajnie się go oglądało i dałem mu piątaka (netto, bez umowy o dzieło) - niech wie, że święto.

"A to co?", zapytacie. Ha! To Grudziądz. W Gdańsku byłem przez dwie doby, później była już improwizacja. Dwie kolejne doby spędziłem u nowo-poznanych znajomych. Po drodze kupiłem namiot, który rozkłada się w pół sekundy. Nie zdążyłem mu nawet zrobić zdjęcia, bo już stał. Wziąłem to za dobry omen. Pierwszego dnia ognisko, impreza ze spadającymi gwiazdami. Odkryłem, że prawdopodobnie spada ich znacznie więcej, niż to widać, tylko większość z nich spada pionowo - w końcu kurwa grawitacja ciągnie w dół, a nie w bok, co nie? Wypowiedziałem w myślach kilka życzeń, a spełniło się ich jeszcze więcej.

Następnego dnia były kajaki na jeziorze Kuchnia i potem pływanie w jeziorze Nogat. Wieczorem jeszcze winko z miłymi ludźmi i chleb, wypiekany przez nich w domu. W sumie Grudziądz był na końcu, wcześniej powinno być zdjęcie z kajaków, ale może jeszcze nie wypada mi go wrzucać... Na szczęście mam więcej neutralnych zdjęć z Grudziądza, jak na przykład ten widok na starówkę, z perspektywy krzaków po drugiej stronie Wisły:

Cały ten region jest w ogóle piękny, dorównuje mu może tylko głębokie południe Polski i Roztocze na wschodzie. Lekko pofałdowany teren, pola, lasy i jeziora. Jest naprawdę fest, jo.

Na koniec wycieczki pojechałem jeszcze odwieźć kogoś do domu, ale ten punkt też się niespodziewanie przedłużył o spotkanie w takim mniej więcej klimacie:

Podobno ja też dobrze wypadłem. Może dlatego, że wszystko działo się tak szybko, że nikt nie zdążył mieć co do mnie żadnych oczekiwań, bo nikt właściwie nie wiedział o moim istnieniu, w pewnym sensie - włącznie ze mną. Tzn. wiem, że istnieję, ale nie wiedziałem, że zaistnieję akurat w tym miejscu i w tym czasie. No i wykazałem się dyplomacją, gdy było coś o polityce - wiecie jak to jest z ludźmi z Północy... Uznajmy, że z poglądami politycznymi jest jak z jedzeniem różnego rodzaju owoców - zdrowe dla człowieka są te, które rosną w jego szerokości geograficznej. Tak będzie dyplomatycznie. Powiem to kiedyś na jakiejś rodzinnej imprezie, ale zabłysnę! Dobra, kończę ten wpis, bo zrobiło się zbyt osobiście.

Ogólnie polecam Pomorze i okolice. Bawiłbym się tam świetnie, nawet gdybym pojechał tam z siostrą - na szczęście nie mam siostry. Trochę się powtarzałem muzycznie znowu, więc może coś takiego na koniec, wakacyjnego jeszcze:

Dobra jest.