Jak jechałem dzisiaj samochodem, to gdzieś w połowie Węgier pomyślałem coś śmiesznego, miałem to potem napisać tutaj, ale zapomniałem. W każdym razie przypomniałem sobie o blogu, to już coś. W ciągu paru dni odezwę się na pewno. Tymczasem zamieszczam na zachętę przykładowe zdjęcie z trasy:
Jednak wrzucam jedno ze zdjęć zrobionych w muzeum w Pałacu w Gyula, bo zdjęcia z trasy są tendencyjne. Na tym zdjęciu natomiast widać dwa tryby życia: po lewej - ten docelowy, po prawej - ten, z którym zmagam się w ostatnich miesiącach.
A propos problemów ze zdjęciami, przeglądałem ostatnio mój stary dysk z danymi i okazało się, że mam na nim zdjęcia, robione w różnych okolicznościach przez około 7-8 lat życia (mojego, głównie). Epokowe wydarzenia, wzruszające momenty, ale przeważnie po prostu imprezy. Co ciekawe, są tam nawet jakieś gołe baby - ale zwłaszcza ich zdjęć nie będę upubliczniał, bo po kilku latach (czas płynie nie tylko dla mnie - to jednak marne pocieszenie) mogłyby same na własnym punkcie nabawić się kompleksów (najlepiej uznajmy, że te zdjęcia skasowałem). Dobrze jednak, że w ogóle mam jakieś zdjęcia gdzieś zapisane, bo zauważyłem, że w erze digitalizacji paradoksalnie mniej dbamy o archiwizowanie zdjęć. Zdjęcia analogowe są poukładane w albumach, leżą na półce i czekają na przyszłe pokolenia. Zdjęcia z komóry istnieją zazwyczaj na fejsie, a więc teoretycznie w łatwo dostępnym miejscu, a w praktyce: w niezbyt pewnej i dość niewygodnej lokalizacji. Nie licząc oczywiście zdjęć z gołymi babami, które zwykle skrzętnie kitramy na tajnych dyskach... Żartuję.
Powróćmy lepiej do pełnego pruderii i dobrego smaku wieku dziewiętnastego. Wiecie, co to jest?
Otwieracz do szampana? Przyrząd do pomiaru piłowanej Ziemi? Kusza dla psa, a może przerośnięty masoński cyrkiel? Nic bardziej mylnego! Jest to przenośne krzesełko, które myśliwi nosili ze sobą na polowania. Przypomniał mi się kawał, z serii tych, które zwykle opowiada się przy chrzcinach, komuniach, itd.:
"Przychodzi stary Józef do rabina i pyta:
- Rebe! Jak to możliwe? Mam 75 lat, od dawna już nie mogę, a moja 30-letnia Rachela zaszła w ciążę!
Rabin zamyślił się, zadumał i w końcu rzecze [tak jest lepiej, niż "rzekł" - dobrze, że w polskim języku nie ma tak jak w angielskim, gdzie trzeba trzymać się konsekwentnie np. czasu przeszłego przez całe zdanie, ale głupi ci Anglicy]:
Rabin zamyślił się, zadumał i w końcu rzecze [tak jest lepiej, niż "rzekł" - dobrze, że w polskim języku nie ma tak jak w angielskim, gdzie trzeba trzymać się konsekwentnie np. czasu przeszłego przez całe zdanie, ale głupi ci Anglicy]:
- Mojsze, wyobraź sobie, że jesteś na polowaniu...
- Ok.
- ...ale zamiast strzelby, masz ze sobą tylko swój parasol...
- No dobra.
- ...i nagle zza drzewa wynurza się wielki dzik!
- O kurwa!
- Celujesz do niego z parasolki, a on pada nagle rażony strzałem!
- Yeah! Ale mam parasol!
- Ty głąbie...
- Przepraszam.
- Przecież parasole nie strzelają...
- No wiem...
- A więc jakie jest jedyne logiczne wytłumaczenie tej sytuacji?
- Hm... Hm... Wiem! Wiem, jestem mądry i wiem: ktoś strzelił z boku :)
- No właśnie, Icek, no właśnie...
- Aha, siet..."
Jest też druga wersja tego kawału:
"Przychodzi Korwin do rabina i mówi:
- Rebe, mam chyba z 90 lat, od 25 lat próbuję zbudować w Polsce partię liberalno-konserwatywno-libertariańsko-wolnościowo-ogólną i wejść z nią do parlamentu i choć jestem agentem i popierają mnie miliony gimnazjalistów, to ciągle mi się to nie udaje, a teraz jeszcze okazało się, że moja kobieta jest w ciąży, jak to możliwe??
- Nie wiem."
A teraz wracamy do realnego świata, wczoraj w południe byłem na południu Węgier, dzisiaj w południe muszę być za Warszawą na pokazie, prawie 900 kilometrów w ciągu doby, trzeba dożyć ten weekend do końca, a więc czas iść spać.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz