Głównie ze względu na teledysk. Zawsze zastanawiałem się, dlaczego David Bowie jest taki sławny i taki cool. A dokładniej: dlaczego z tysiąca geniuszy tylko jeden osiąga globalny sukces? Tak rozkminiałem wczoraj, biorąc prysznic i gdy wychodziłem już z wanny [coś nie tak?], doznałem olśnienia: więcej geniuszy nie potrzeba. Każdy rynek może przyjąć określoną ich ilość, media też są w stanie przerobić konkretną ich liczbę. Wystarczy mniej więcej jedna gwiazda na milion ludzi (inne proporcje są w Indiach i prawdopodobnie w Chinach - tam 1 gwiazda na 100-200 milionów). Musisz być geniuszem i znaleźć się w odpowiednim czasie w odpowiednim miejscu. Byłem tak dumny z tego odkrycia, że prawie wyjebałem się na posadzkę - moment wyjścia z wanny zawsze jest ryzykowny, jak wychodzenie z wody w ogóle, właściwie od narodzin - na szczęście mam bardzo przyczepny dywanik pomiędzy wanną i resztą łazienki / resztą Świata, on ratuje mi życie.
Świat jest piękny, dlatego uważaj, by pochopnie nie stracić życia, albowiem stracisz okazję do jego dalszego oglądania i podziwiania.
Wyrosła na gruncie ewangelickiego fundamentalizmu muzyka folkowa amerykańskiego interioru (o której za chwilę) wywołuje u mnie skłonności do takiego właśnie moralizowania. Ewentualnie: do grzeszenia, a następnie leżenia krzyżem w świątyni. Ale to już było, w Polsce np. dobre parę setek lat wcześniej, wystarczy poczytać pierwszy lepszy poczet królów polskich, hardkorowych łobuzów i rozbójników, z państwowotwórczym odchyleniem cywilizacyjnym jednakże. Wspaniałe połączenie, a splendid combination - nie znam dobrze angielskiego, ale te dwa słowa razem jakoś tak mi dobrze i kozacko zabrzmiały. Co prawda posługuję się od kilku miesięcy angielskim codziennie, ale są to rozmowy dwojga barbarzyńców, którzy stoją razem pod murami Rzymu i - nie rozumiejąc swoich języków wzajemnie - nie mają wyjścia i muszą prowadzić swoją wymianę (handlową itd.) po łacinie, którą oboje z lekka pogardzają [a przynajmniej udają do niej pogardę, kryjąc pod tym być może jakiś kulturowy kompleks - ale nieważne].
Tymczasem jestem w świetnym nastroju, bo kończy się trudny dzień, jestem już w domu i słucham takiej muzyki:
Fajny zespół, który odkryłem przypadkiem, po prostu włączył się jako następny w youtube po odsłuchaniu tej piosenki:
Ale pierwszym utworem Devil Makes Three, który usłyszałem, był ten:
Prawie nigdy nie słucham tekstów piosenek, wystarczają mi moje skojarzenia, powstające na bazie kilku zasłyszanych fraz - może to głupie, ale chodzi przecież o przyjemność, a nie o laboratoryjne studiowanie utworów i pisanie wypracowań na temat "co autor miał na myśli" - chyba, że ktoś akurat lubi właśnie to, to proszę bardzo. Nieważne, w każdym razie tu jest chyba coś o alkoholu. Ostatnio przynajmniej nie palę. Piję też mało, myślę, że za mało. Zaniżam narodowe statystyki, to na pewno. Natomiast gdybym mógł, to piłbym wino codziennie i cały czas. Niestety w życiu tak się nie da, a przynajmniej: jeszcze nie teraz.
Jestem jeszcze wzglęnie młodym i dobrze się trzymającym, aktywnym człowiekiem, ale jestem już gotowy na bycie starzejącym się pijakiem. Mógłbym już siedzieć na werandzie domu na prerii, bujać się w fotelu i pić whiskey. Ewentualnie być starym dziadkiem, pijącym wino na kamiennych schodach kamienicy w Neapolu (nigdy nie byłem w Neapolu, ale kiedyś pojadę, podobno jest spoko, w sumie to jedno z niewielu miejsc w Europie, które chciałbym jeszcze zobaczyć). Najpierw jednak muszę zdobyć dobry pretekst do aktywacji tego trybu: moje dzieci muszą dorosnąć (a wcześniej: muszą się zrobić i urodzić), moja żona musi się chociaż trochę zestarzeć i zezrzędliwieć [nie ma takiego słowa, a więc i nie ma go w google translate, hehe], no i musi w ogóle zostać moją żoną, to po pierwsze. Cholera, mogę nie zdążyć... Dlatego czasami już teraz z kolegami umawiamy się na mieście, na co jednak wciąż nie jesteśmy jeszcze w pełni gotowi, bo jesteśmy jeszcze ciągle zbyt przystojni. Musimy ciągle odpierać ataki podejrzanych dziewcząt i kobiet. Ok, poniosło mnie. Przynajmniej dają nam spokój, gdy jemy kebaba. W każdym razie, w przyszłości będzie nam łatwiej.
Tymczasem robi się późno, muszę jeszcze napisać jedną ofertę, dlatego zmierzam powoli do końca tej chaotycznej wypowiedzi. Mi osobiście pisanie czegokolwiek sprawia wielką przyjemność, ale też i nie widzę w tym żadnego innego sensu i jeśli komukolwiek z Państwa spodobało się to, co teraz czytaliście, to znaczy, że ludzie prawdopodobnie mają tajemniczą, całkowicie niezrozumiałą (przynajmniej dla mnie) potrzebę uczestniczenia w abstrakcyjnych aktach bardzo szeroko pojętej twórczości. Może to jest właśnie popyt na sztukę. (Sensu largo.) Co nie znaczy, że taka potrzeba nie istnieje, nawet jeśli nikomu sie nic nie spodobało. Dobra, stop, czas na zakończenie i jeszcze jakąś piosenkę.
Na koniec coś z absolutnej klasyki, czyli 16 Horsepower:
Jeszcze jeden kawałek:
Tylko proszę się przypadkiem nie wieszać! To już niemodne, już się od tego odchodzi. Dobrze, że nie słucham tekstów piosenek, ten prawdopodobnie jest nieźle porąbany.
Na sam koniec muszę znaleźć jakieś zdjęcie, którego miniatura wyświetliłaby się na facebook'u, może coś takiego:
I jeszcze jedna piosenka, nic odkrywczego, chyba nawet było grane w polskim radio, a zresztą, co jeszcze nie było... Drodzy radiosłuchacze, Wovenhand:
Wolę jednak starsze numery tego wokalisty.
P.S. Tak, jest taka potrzeba, ludzie lubią coś przeczytać, ludzie lubią, jak coś gra. Ja nawet przeczytałem kiedyś kilka książek. Mam takie napady, raz na parę lat: czytam wtedy od trzech do pięciu powieści (ale nie za długich) i ze dwa opowiadania. Na co dzień czytam głównie facebooka, ostatnio jakieś prawicowe wpisy o imigrantach gwałcących niemieckie policjantki i wpisy Karola Mrozińskiego. Przy okazji lajkując wszystko dookoła, bo uważam w ogóle, że ludzie powinni się wspierać, w miarę możliwości. Lajkuję nawet rzeczy, które uważam za głupie, z nadzieją, że ich autorzy się kiedyś odwdzięczą.
P.S.2. Myślę, że każdy Polak powinien przynajmniej raz w życiu zgwałcić niemiecką policjantkę. To by nam dobrze zrobiło i skończyłaby się ta post-kolonialna mentalność, która z tak wielu Polaków czyni wiecznych sługów, zamiast panów.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz