Napisałem w poprzednim wpisie pół-żartem, że domagam się poszanowania dla mojej specjalistycznej pracy i że nie znajduję go u zacnych kobiet w mej rodzinie. Napisałem to niemalże z wyrzutem (mimo, że z dystansem) i za to się trochę teraz sam przed sobą wstydzę. Gdyby moja mama i moja babcia nie pożyczały mi co roku kupy pieniędzy [większość oddaję], nie utrzymywałyby moich magazynów i nie kupowały mi od czasu do czasu różnych drobiazgów, w rodzaju samochodów, to prawdopodobnie wierzyłyby w moją działalność bardziej.
Ja jednak wciąż wierzę w moją kosmiczną firmę i jej możliwości finansowe, tym bardziej, że R. niedługo zacznie pracę i następny samochód kupi mi już żona. Mój tato nigdy nie kupił żadnego samochodu, ja w sumie też nie mam ciśnienia.
Tymczasem nie mogę dzisiaj zasnąć od prawie trzech godzin już, a za niecałe trzy godziny muszę wstać na wyjazd. Przemyślałem wszystkie sprawy prywatne i państwowe, zabiorę się teraz chyba za liczenie owiec. W następnym wpisie będzie dużo obrazków (nie mogę zdradzić jakich) i fajnych historii (nie mogę zdradzić o czym).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz