Dziennik 3/6/2017 - Speed dating

Nie wiem jak Wy, ale ja się nie mogę przyzwyczaić do rebrandingu stacji Statoil. Zawsze lubiłem ten łagodny granatowy z ciemnym żółtym, uspokajały mnie w długiej trasie, nie raziły w oczy przy tankowaniu i pozwalały zachować resztki spokoju wewnętrznego. Na Statoilu zwalniał dla mnie czas... Teraz widzę ten czerwony i czuję znowu, że muszę dalej zapierdalać - jak byk w stronę płachty, za którą czeka może tylko szpada.

Za to odkurzyłem dzisiaj Transportera! Co prawda tylko pobieżnie i do połowy - reszta jest zawalona sprzętem - ale za jedyne 2 złote brutto. Jutro muszę pojechać w kilka miejsc pod Warszawą i na koniec na Podkarpacie, próbuję więc odzyskać potrzebne do działania punkty poczytalności, zaspokajając pragnienie porządku i harmonii w minimalnym chociaż stopniu.

[Ten wpis to raport sytuacyjny człowieka ogólnie przemęczonego, zresztą jak każdy wpis od kilku miesięcy. Sorry.]

Jadłem wieczorem kebab w towarzystwie przedstawicieli różnych stepowych ludów Wschodu, głównie Ukraińców (prawdopodobnie biali ludzie jadają obiady o wcześniejszej porze i gdzie indziej). Słuchałem reklam radiowych i dowiedziałem się z nich m.in. o speed datingu. Zainteresowałem się tematem, wygooglowałem i okazało się, że są to zorganizowane spotkania, w czasie których trzeba się zakochać w 5 sekund. W razie niepowodzenia, kobietom zwracają pieniądze, a mężczyznom godność - wszystkiego wszystkim już zwrócić się widocznie nie da. W każdym razie trzeba wyjść z pracy, żeby na tego typu imprezę zdążyć, więc w moim przypadku to odpada, bo jest zbyt czasochłonne. Mogę sobie jednak wyobrazić taką formę nawiązywania znajomości, może mogłoby to wyglądać tak:

M - mężczyzna
K - kobieta

Albo nie, będę zaczynał kwestie dialogowe od samych myślników - uznajmy, że wszyscy na świecie mają po równo przejebane. Speed dating:

- Ej, wiesz co?
- Co?
- Albo już nic...

- Mam własną firmę...
- Nie ściemniaj.
- ...Ale mało zarabiam.
- Następna!

- 5 sekund to chyba za mało, żeby się poznać, może umówimy się...
- Przepraszam, czas minął. Następny!

- Chcesz się ruchać?
- Nie.
- Szacun...

[Przepraszam, że jestem ordynarny, nie zmienię tego już.]

- Skąd dojeżdżasz?
- Jestem hanyską, z Afryki, godom po śląsku.
- Ja pierdolę...

- Jestem rekonstruktorem.
- Oddajcie moje pieniądze!
- LOL, żartowałem.
- Uff, to ci się udało... Zabierz mnie więc na koniec świata!
- Bez przesady, aż taki fajny też nie jestem.
- Aha...

I tak dalej. Na tej stronie chyba można się zapisać na takie ustawki. Więcej chętnych jest kobiet, prawdopodobnie mężczyźni częściej chodzą do burdelów. W kategorii "Szybkie randki dla singli z wyższym wykształceniem" na jednego wykształconego mężczyznę przypadają cztery kobiety. Jak widać warto się kształcić, ale nie dotyczy to kobiet.

Nie chciałbym kończyć wpisu takim mrocznym tekstem, ale nie mam już dzisiaj siły napisać niczego pogodnego. Może za kilka dni mi się poprawi, tymczasem liczę [profesjonalna próżność zabrania mi prosić] na wyrozumiałość. Do usłyszenia!